ബോണക്കാട് bonakkad

ഇരുട്ട്‌

2009-11-04T11:17:00.000+05:30

മകന്‍ മുയല്‍ക്കുഞ്ഞുങ്ങളെ പെറ്റ്‌ഷോപ്പിലേക്ക്‌ കൊണ്ടുപോകാന്‍ തയ്യാറെടുക്കുമ്പോള്‍ഓരോരിക്കലും അരങ്ങേറാറുള്ള വിടവാങ്ങല്‍ ചടങ്ങ്‌ നടക്കുകയായിരുന്നു, അന്നും. പുന്നാരം എന്നാണ്‌ അയാളതിനെ വിശേഷിപ്പിച്ചിരുന്നത്‌. ഓരോ മുയല്‍ക്കുഞ്ഞിനെയും എടുത്ത്‌ താലോലിച്ച്‌കണ്ണില്‍ ചേര്‍ത്ത്‌ അയാള്‍ അവരോട്‌ വിട ചൊല്ലി.അനിശ്ചിതത്വത്തിന്റെ കുഞ്ഞുങ്ങളേ, ഏത്‌ ഗഹ്വരത്തിലേക്കാണ്‌ നിങ്ങളുടെ യാത്ര?- ഒരന്തിമോപചാരം പോലായിരുന്നത്‌.അയാള്‍ മുയല്‍ക്കുഞ്ഞുങ്ങളോട്‌ പറഞ്ഞു:അങ്ങു ദൂരെ, ഒരിക്കല്‍ നമ്മള്‍ വീണ്ടും കാണും. നമ്മളെല്ലാം മരിച്ചുപോയതിനുശേഷം ഒരുമിക്കുന്ന ഒരിടത്ത്‌. അവിടെ നമ്മള്‍ വീണ്ടും സന്ധിക്കും.ഒരുപക്ഷേ അന്ന്‌ നമ്മള്‍ തമ്മില്‍ തിരിച്ചറിഞ്ഞെന്നു വരില്ല.അവിടെല്ലാം ഇരുട്ടായിരിക്കും.ഒരുപക്ഷെ ആ ഇരുട്ടുകൂടി ഉണ്ടായിരിക്കില്ല.

സദ്യ

2009-11-02T16:35:00.002+05:30

ഞായറാഴ്‌ചകളിലെങ്കിലും തരക്കേടില്ലാത്ത ഒരു സദ്യ ഒരഭിവാജ്യഘടകമല്ലേ എന്ന പര്യാലോചനകള്‍ക്കൊടുവില്‍
അതങ്ങനെതന്നെയെന്ന്‌ തീരുമാനിക്കപ്പെട്ടു.
ഒരു അറുസുവൈ ഉണവ്‌.
ക്ഷണിക്കപ്പെടുന്ന കല്യാണങ്ങള്‍ക്കുപോലും പോകാറില്ല. അഥവാ പോയാല്‍ത്തന്നെ ഊട്ടുപുരയ്‌ക്കുമുന്നിലെ
കയ്യാങ്കളിയില്‍ ക്ഷതമേറ്റാണ്‌ പലപ്പോഴും മടങ്ങുക.
ഇതൊക്കയല്ലാതെ പിന്നെ മറ്റെന്താണ്‌ ജീവിതം...
`കണ്ണീരുപ്പാണോ ഇന്ന്‌ ചേര്‍ത്തത്‌?' പരിപ്പിന്റെ ചോറ്‌ വായില്‍വച്ചതും അയാള്‍ ചോദിച്ചുപോയി.
ചൊകചൊകന്ന മാങ്ങാ അച്ചാറ്‌ നാവില്‍ തൊട്ടപ്പോള്‍ രക്തം ചുവച്ചു.
ചേമ്പ്‌ വേവിച്ചുടച്ച്‌ സ്വാദേറ്റിയ സ്‌പെഷ്യല്‍ അവിയലില്‍ രുചിച്ചത്‌ മസ്‌തിഷ്‌ക്കം....
നിലവിളിച്ചുകൊണ്ടയാള്‍ ചാടിയെണീറ്റു.
പണ്ട്‌ ഉണ്ണാനില്ലാത്തവരെക്കുറിച്ചോര്‍ത്തോര്‍ത്ത്‌ ചോറുരുള വായിലേക്കിടാന്‍ മറന്ന്‌ ഇരുന്നുപോകാറുണ്ടായിരുന്ന
ഊണ്‍വേളകള്‍ എന്തിനോ അയാളപ്പോള്‍ ഓര്‍ത്തു.

പെണ്ണുകാണല്‍

2009-10-27T16:45:00.002+05:30

`മണ്ണെണ്ണയില്‍ നിന്നെരിയുമ്പോള്‍ - നെഞ്ചിനുള്ളിലെ ജ്വാലകള്‍ക്ക്‌ അതിനെക്കാള്‍ തീവ്രതയായിരുന്നതുകൊണ്ട്‌ ഒരിക്കലും അവര്‍ക്ക്‌ പൊള്ളിയിരുന്നില്ലത്രെ!' പെണ്ണുകാണല്‍ സംഘത്തിലെ കാരണവരായ വൃദ്ധന്‍ ശിഥിലമായ തന്റെ കഥനം തുടര്‍ന്നുകൊണ്ടിരുന്നു. `പെണ്‍ഭ്രൂണഹത്യ, ശിശുഹത്യ (തമിഴ്‌നാട്ടിലെ ഉസിലാംപട്ടി ഗ്രാമത്തില്‍ പെണ്‍ശിശുഹത്യയ്‌ക്കെതിരെ കേസെടുക്കുകപോലും ചെയ്യുമായിരുന്നില്ലത്രെ!), മനുഷ്യക്കടത്ത്‌, ചുവന്ന തെരുവ്‌ - ഇങ്ങനെ പല ഏര്‍പ്പാടുകളും അന്ന്‌ നിലവിലുണ്ടായിരുന്നുത്രെ! ഉപേക്ഷിക്കപ്പെടുന്ന കുഞ്ഞുങ്ങള്‍ക്കായി `അമ്മത്തൊട്ടില്‍' എന്നൊരു സമ്പ്രദായം ഗവണ്‍മെന്റുതന്നെ ഏര്‍പ്പെടുത്തിയിരുന്നുപോലും. പെണ്ണിനങ്ങളില്‍ മുട്ടയും പാലും നല്‍കുന്ന പക്ഷികളും മൃഗങ്ങളും മാത്രമേ വ്യാപകമായി വളര്‍ത്തപ്പെട്ടിരുന്നുള്ളൂ....'
ചെറുക്കന്‍ നെടുവീര്‍പ്പിട്ടു.
അതിന്റെ നാനാര്‍ഥങ്ങള്‍ വന്നുതൊട്ട്‌ വഴിയോരത്തെ കാര്‍ത്തികയും കാക്കപ്പൂവുമൊക്കെ വെന്തുപോയി.
``നല്ലവണ്ണം കണ്ടുകൊള്‍ക. ശേഷം ഒരു ഭാഷണത്തിനിടവരരുത്‌'' പെണ്ണച്ഛന്‍ പറഞ്ഞു.
എന്തൊരു ശാലീനസൗന്ദര്യം! ചെറുക്കന്‍ കണ്ടു.
മുലക്കണ്ണ്‌ കവിഞ്ഞൊഴുകിയ നനവ്‌....
അവന്റെ ഏതൊക്കെയോ ഗ്രന്ഥികള്‍ ഒരുമിച്ച്‌ സ്‌ഖലിച്ചുപോയി.
``എത്ര കിട്ടും?''
``ഒരു പത്ത്‌ പതിനൊന്ന്‌ ലിറ്റര്‍. തള്ള വിദേശയിനമാണെന്ന്‌ കൂട്ടിക്കോളൂ.''
``എത്ര തരണം?''
``ക്‌ടാവ്‌ പെണ്ണല്ലേ, ഒറ്റവില. രണ്ടു തന്നാല്‍ ഉറപ്പിക്കാം.''
സുഖദമായ ഒരു മയക്കത്തിലമര്‍ന്ന്‌, അങ്ങകലെയെങ്ങോ നിന്നോണം ചെറുക്കന്‍ കേട്ടുകൊണ്ടിരുന്നു.

കുടില്‍വീട്‌

2009-10-20T18:14:00.002+05:30

കുട്ടിക്ക്‌ ലജ്ജയും അപമാനവും അല്‍ഭുതവുമൊക്കെ തോന്നി. ഈ കുടില്‍വീട്ടില്‍ താന്‍ ട്യൂഷനു വരില്ലെന്ന്‌ ശഠിച്ച്‌ അമര്‍ക്കളമുണ്ടാക്കിയത്‌ സാറെങ്ങനെ അറിഞ്ഞു?
അവനെനോക്കി ചിരിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്‌, സാര്‍......
ഒരുനാള്‍ നീ വരുമ്പൊ നോക്കിക്കോ, ഇത്‌ വലിയൊരു കൊട്ടാരംപോലായിട്ടുണ്ടാവും. സാര്‍ പറഞ്ഞു: ``വൈകാതെ ഞാന്‍ കൃഷ്‌ണനെ കാണാന്‍ പുറപ്പെടുന്നുണ്ട്‌. അകത്ത്‌ അവില്‍ തയ്യാറായിക്കൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്‌.''
ഉള്ളില്‍ എന്തോ ഇടിക്കുന്ന ശബ്‌ദം എല്ലാവരും കേട്ടു.
എന്താണ്‌...
തനിക്ക്‌ സാറിനോട്‌ ഇഷ്‌ടം തോന്നിത്തുടങ്ങുന്നത്‌ അവിശ്വസനീയതയോടെ കുട്ടി അറിഞ്ഞു.
തനിക്ക്‌ വഴി തെറ്റിയോ.....
അവന്‍ തിരിഞ്ഞും പിരിഞ്ഞും നോക്കി മിഴിച്ചു നിന്നു.
ഇവിടുണ്ടായിരുന്ന സാറിന്റെ വീടെവിടെ?
(അവന്‌ ആ നിമിഷം സാറിന്റെ മുഖം ഒരുനോക്കു കാണാന്‍ കടലുകളോളം പാഞ്ഞുപോയ ഒരാര്‍ത്തി തോന്നി)
ആ കുടില്‍ നിന്നിരുന്നിടത്ത്‌ ഒരു പട്ടാളകേന്ദ്രത്തിന്റേതുപോലെ ഭീതിദമായ ഒരു കൂറ്റന്‍ മതില്‍....

മഞ്ഞുകട്ട

2008-11-14T15:54:00.002+05:30

അയാള്‍ വായിച്ചുകൊണ്ടിര്‍ക്കുകയായിരുന്ന മുറിയില്‍ കനത്ത എന്തോ വീണുടയുന്ന ഒച്ചകേട്ട്‌ അവര്‍ അങ്ങോട്ടോടി.

അയാള്‍ മുറിയിലുണ്ടായിരുന്നില്ല.നിലത്ത്‌...ജലച്ചീളുകള്‍...

അയാള്‍ തന്റെ ചോക്കിയെന്ന വെളുത്ത മുയലിനെ ഓര്‍ക്കുകയായിരുന്നു.

സാധാരണയായി അവന്‍ ഓര്‍മ്മയിലെത്തുമ്പോള്‍ അതത്രയും അസഹനീയയമാകയാല്‍ അയാള്‍ ഭയന്ന് കൈകള്‍ തലയ്ക്കു വിലങ്ങനെ വച്ച്‌ ദുര്‍ബലമായ ഒരു നിലവിളിയോടെ അതില്‍നിന്നും ഓടിക്കളയുകയാണ്‌ ചെയ്യാറ്‌.

എന്നാലിന്ന് തളര്‍ച്ചപോലെന്തോ ഒന്ന് അയാളെ എറിഞ്ഞിട്ടു.

തീരെ കുഞ്ഞായിരുന്നപ്പോള്‍ കുളിപ്പിക്കുന്നതിനിടെ 'ഡോഗ്‌ ചോക്കലേറ്റ്‌' എന്ന് അവനെ വിശേഷിപ്പിക്കുകയാലാണ്‌ ചോക്കിയെന്ന പേര്‌ അവന്‌ പതിഞ്ഞത്‌. അയാള്‍ ഓര്‍ത്തു.പിന്നെ അറം പറ്റിയതുപോലെ, നിലാവുള്ളൊരു രാത്രിയില്‍ പറമ്പില്‍നിന്ന് കേട്ടുകൊണ്ടിരുന്ന അവന്റെ എല്ലുകള്‍ കടിച്ചുപൊട്ടിക്കുന്ന ഒച്ച...ഒരഗാധ ദുഃഖത്തിന്റെ കോച്ചിപ്പിടിക്കുന്ന ശൈത്യത്തില്‍ അയാള്‍ ഉറഞ്ഞുപോയി.

അത്‌

2008-09-23T18:35:00.002+05:30

രാവുകള്‍ വല്ലാതെ ഭീതിദമായിരിക്കുന്നു. പകല്‍ മിക്കവാറും അവര്‍ ഫ്ലാറ്റിലുണ്ടാവില്ല എന്നതുകൊണ്ട്‌ കുഴപ്പമില്ല. നിശ ഹതാശമായി നഗരത്തിനുമീതെ പറന്നിറങ്ങാന്‍ തുടങ്ങുമ്പോള്‍, എത്തുകയായി അതും... എന്തൊരു നശിച്ച ഗന്ധം!

അവള്‍ക്കാണ്‌ അത്‌ ഏറ്റവും അസഹ്യമായിരുന്നത്‌. മനസ്സിലപ്പോള്‍ കാടുകളുടെ പദയാത്ര തുടങ്ങുകയായി... കുട്ടിക്കാലത്തെ പാലകളുടെ ഗന്ധര്‍വമണമാണോ എന്നായിരുന്നു അയാളുടെ സംശയം. പക്ഷേ, കൂറ്റന്‍ എടുപ്പുകളുടെ ഈ കടലില്‍ എവിടെയാണൊരു പാലമരം?

ഇരുട്ടുവീണുതുടങ്ങുമ്പോള്‍ പതുക്കെപ്പതുക്കെ എവിടെയൊക്കെയോകൂടി നുഴഞ്ഞുകയറി അത്‌ അവരിലേക്ക്‌ പ്രവേശിച്ച്‌ അവരെ തട്ടിമറിച്ച്‌ തളര്‍ത്തിയിടും. എന്താണൊരു പോംവഴി ഈശ്വരാ!

ജാലകപ്പഴുതുകള്‍ ചേര്‍ത്തടച്ചിട്ടും നേരിയ വിടവുകള്‍ പോലും മുദ്രവച്ചിട്ടു അത്‌...

ഒടുവിലയാള്‍ എവിടെനിന്നോ കുറെ വെള്ളുള്ളിപ്പൂക്കള്‍ സംഘടിപ്പിച്ചുകൊണ്ടുവന്നു. എന്നും അവ ജാലകപ്പടികളില്‍ സൂക്ഷിച്ചു. അദ്ഭുതമെന്നേ പറയേണ്ടൂ, അതോടെ ആ ഗന്ധത്തിന്റെ ബാധ എന്നെന്നേക്കുമായി അവരെ ഒഴിഞ്ഞുപോയി

--അവരുടെ തന്നെ പ്രണയം.

2008-09-01T14:30:00.000+05:30

malayaLam font

പതിനാല്‌

2008-08-12T19:35:00.002+05:30

പട്ടാളക്കാര്‍ തോക്കുചൂണ്ടിക്കൊണ്ട്‌ അയാളെ വളഞ്ഞു: "ഇരുപത്തിനാല്‌ മണിക്കൂറിനകം നീ സമ്പന്നനായിത്തീര്‍ന്ന് രാഷ്ട്രത്തിന്റെ മാനം കാത്തുകൊള്ളേണ്ടതാകുന്നു. അല്ലാത്തപക്ഷം..." പട്ടാളമേധാവി മുഴുമിപ്പിക്കുംമുമ്പ്‌ അയാള്‍ ഞെട്ടിയുണര്‍ന്നു.

കിനാത്തളര്‍ച്ചയില്‍ വിയര്‍ത്തുകിടക്കുമ്പോഴും അയാള്‍ ആശ്വസിച്ചു: ഓ, സ്വപ്നമായിരുന്നു.

വരണ്ട കാറ്റുകള്‍ നടക്കാനിറങ്ങുന്ന നാളത്തെ വിജനമായ നഗരവീഥികളെക്കുറിച്ച്‌ എന്തിനോ അയാള്‍ അപ്പോളോര്‍ത്തു.

സ്വാതന്ത്ര്യമുണ്ട്‌. അയാള്‍ മന്ത്രിച്ചു. പുറമ്പോക്കിലെ ഈ പാലത്തിനടിയില്‍ കിടക്കുമ്പോഴും(അയാളുടെമേല്‍ എപ്പോഴും ഇലകള്‍ കൊഴിഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്നു) സ്വപ്നത്തിലെപ്പോലെ ആരും ഉഗ്രശാസനത്തിന്റെ തോക്കും ചൂണ്ടിയെത്തുന്നില്ലല്ലോ..!

ചരിത്രാത്മകം

2008-08-12T19:19:00.002+05:30

ഓടുന്നവര്‍ക്കിടയില്‍നിന്നും ഒരു ചേലത്തുമ്പ്‌ അദ്ഭുതാകാരംപൂണ്ട്‌ ഓര്‍ബിറ്റിലേയ്ക്ക്‌ പൊങ്ങിപ്പറന്നുവന്ന് ക്യാമറക്കണ്ണിലിടിച്ചു.പുളിച്ച അഴുക്കുമണം.

ഉപഗ്രഹത്തിന്‌ മനംപുരട്ടിക്കൊണ്ടുവന്നു.

നാടന്‍ശീലുകളുടെ മാഞ്ഞുമാഞ്ഞു പോകുന്ന ആരോഹണാവരോഹണങ്ങള്‍, തുഷാരങ്ങള്‍ പൂക്കുന്ന പുലര്‍കാലത്തണുപ്പ്‌, ഉദയാസ്തമയ ഭംഗികളുടെ കളര്‍ ഫ്രെയിമുകള്‍, മേയുന്ന കാലിക്കൂട്ടങ്ങളുടെ പാലുമണക്കുന്ന ശാന്തത, നിലാവിന്റെ കുടിലുകള്‍...എല്ലാം ഓടുകയാണ്‌.

പണ്ട്‌ ഇക്കൂട്ടര്‍ വീമ്പടിച്ചിരുന്നത്‌, ഇവരാല്‍ നഗരങ്ങള്‍ വളയപ്പെടുമെന്നാണ്‌.

ഇപ്പോള്‍ ഇതാ, അതേ നഗരത്തിന്റെ അടിയിലും പൊടിയിലും ചകിതമായി ഗ്രാമം മൂടുംപറിച്ച്‌ ഓടിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു.

പഠേ!

എന്താണ്‌ സംഭവിച്ചതെന്നു വ്യക്തമല്ല.ഗ്രാമശരീരം തിരിഞ്ഞുനില്‍ക്കുന്നതും ആകാശത്തുനിന്നും വര്‍ണമിനുങ്ങുകള്‍പോലെന്തോ അതിനുമേല്‍ തിളങ്ങി വീണുകൊണ്ടിരിക്കുന്നതുമാണ്‌ ഇപ്പോള്‍ കാണാവുന്നത്‌.

മേഘദൂത്‌

2008-08-12T19:04:00.002+05:30

ആര്‍ക്ക്‌ എന്ത്‌ ദൂതുമായാണ്‌ മേഘങ്ങള്‍

ഈ അന്തിനേരത്ത്‌ ആകാശമുപേക്ഷിച്ച്‌ പോയിരിക്കുന്നത്‌?

ചരിവുകളില്‍ ദിക്കുകളെ പിടിച്ചടക്കിക്കൊണ്ട്‌

രണ്ട്‌ നെടുനീളന്‍ ജെറ്റ്‌മേഘങ്ങള്‍!

ഒരു വിളി

2008-07-31T15:18:00.004+05:30

പദയാത്രികര്‍, ഇരുചക്രവാഹനങ്ങളിലും കാറുകളിലും സഞ്ചരിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നവര്‍- എല്ലാവരും നിശ്ചലരായി മൊബൈല്‍ ഫോണ്‍ എടുത്ത്‌ കാതോട്‌ ചേര്‍ത്തു.
ഹലോ, ആരാണ്‌
ഞാനാണ്‌.
ഞാനെന്നുവച്ചാല്‍...? എവിടെ നിന്നെന്നു പറയൂ.
-ഭീഷണമായ ഒരു ശുണ്ഠിവന്നു.
ഇവിടെനിന്നാണ്‌, നൂറ്റാണ്ടുകളുടെ മണ്ണടരുകള്‍ക്കിടയില്‍നിന്ന്...എനിക്ക്‌ പേരിടപ്പെട്ടില്ല.
ഫോസിലുകള്‍ ഞെരിഞ്ഞൊടിയുന്ന ശബ്ദം റിസീവറില്‍.

ദി ചെടി

2008-07-31T15:03:00.004+05:30

ക്രിക്കറ്റുകളിയുടെ മുറ്റത്തുനിന്ന് കയ്യിലെന്തോ ഉയര്‍ത്തിപ്പിടിച്ചാര്‍ത്തുകൊണ്ട്‌ ജലനൃത്തം പോലെ മോനോടി വന്നു.

ഒരു നെല്‍ച്ചെടി.

മകന്‌ അത്‌ പറഞ്ഞുകൊടുത്തു.പണ്ട്‌ ഇവിടെ ഒരു വയലായിരുന്നിരിക്കണം. അയാളോര്‍ത്തു. ഒരോണനിലാവിന്റെ വേദന അയാളില്‍ വന്നുപോയി.അച്ഛാ, ഇത്‌ പെരിയാര്‍ റൈസോ പവിഴം റൈസോ?പെട്ടെന്ന് കൈ പൊള്ളി, നെല്‍ച്ചെടി അയാള്‍ നിലത്തിട്ടുകളഞ്ഞു.

അച്ഛന്‍

2008-07-25T19:56:00.002+05:30

നിലത്ത്‌ വെള്ള പുതപ്പിച്ചു കിടത്തിയിരുന്ന ആ ശരീരത്തിനോട്‌ അവന്‌ അപരിചിതത്വം തോന്നിഈ മനുഷ്യനായിരുന്നു തന്‍റെ ജനയിതാവ്‌ എന്ന്‌ വിശ്വസിക്കാന്‍ അവന്‍ വിഷമപ്പെട്ടു.ഇയാളെ അച്ഛാ എന്നു വിളിക്കുമ്പോള്‍ താന്‍ അപമാനം അനുഭവിച്ചിരുന്നുവെന്ന്‌ അവന്‌ തോന്നി.മരിച്ചുമഞ്ഞച്ച ആ മുഖം നോക്കി നില്‍ക്കെ അവനില്‍ വെറുപ്പ്‌ നുരഞ്ഞ്‌ പൊന്തി. ആ മനുഷ്യന്‍റെ മുന്‍കോപം , ജുഗുപ്‌സാവഹമായ ഭാവ ഹാവാദികളും കുരച്ചുചാട്ടങ്ങളും ,....ആദര്‍ശഭ്രാന്ത്‌...കുചേലനെ ഓര്‍മ്മിപ്പിക്കുന്ന ആ ദൈന്യം. ആരും വെറുത്തു പോകുന്ന ഒരുതരം മന്ദന്‍ നിഷ്‌കളങ്കത.പാരമ്പര്യമായി തനിക്ക്‌ പകര്‍ന്നു കിട്ടിയ അയാളുടെ ഞരമ്പുരോഗവും ഹെമറോയിഡ്‌സും...അവന്‌ ഓക്കാനം വന്നു.

എന്തിനാണവന്‍ അച്ഛന്‍റെ മുറിയിലേക്ക്‌ കടന്നത്‌? ചറുപിറുന്നനെയുള്ള വര്‍ത്തമാനം ക്ഷണം നിര്‍ത്തിയ പൊടിയുടെ നോട്ടങ്ങള്‍അവന്‍ എന്തിനോ അച്ഛന്‍റെ പ്രിയപ്പെട്ട സ്റ്റീരിയോയില്‍ തൊട്ടു.“മക്കളേ...!”വാത്സല്യത്തിന്‍റെ മധുരം പിടയുന്ന അച്ഛന്‍റെ വിളി ഒരുടര്‍ന്ന വീണാനാദം പോലെ മുഴങ്ങിക്കേട്ട്‌ പെട്ടെന്നവന്‍ തിരിഞ്ഞു നോക്കി.

http://malayalam.webdunia.com/miscellaneous/literature/stories/0807/24/1080724064_1.htm

കുട്ടിക്കഥ

2008-07-25T19:36:00.003+05:30

പാത്രം അനങ്ങിയതേയുള്ളു, അവന്മാര്‍ റെഡിയാകുന്നത്‌ കണ്ടു.അമ്മക്ക്‌ ദേഷ്യം വന്നു‘ഇന്ന്‌ ഭക്ഷണമൊന്നും തയ്യാറായിട്ടില്ല. പുറത്തു പോയി എന്തെങ്കിലും ശേഖരിക്കാനും വയ്യെനിക്ക്’‌.

അവന്മാര്‍ നിന്ന്‌ ചറുവി.

അമ്മ പെഴ്‌സ്‌ തുറന്ന്‌ ഒരു നോട്ടെടുത്ത്‌ നീട്ടി‘ഇന്നാ ഹോട്ടലില്‍ പോയി വല്ലതും കഴിക്ക്‌’.

അവര്‍ക്ക്‌ അങ്ങനെ ഒരു സന്തോഷമില്ല.

പൂമോള്‍ തുള്ളിച്ചാടിക്കൊണ്ട്‌ ആദ്യമിറങ്ങി.

പുറകേ മുടന്തി മുടന്തി ലെനില്‍, കാത്തു, നീലു,...നാലു മുയലുകള്‍ നിരത്തൊരത്തൂടെ തിമിര്‍ത്ത്‌ ഓടി പോകുന്നത്‌ ഉച്ചയില്‍ വിയര്‍ത്തു നിന്നുകൊണ്ട്‌ ആളുകള്‍ കണ്ടു.

‘ബാബിലോണീയ’യെ അയാള്‍ പോകുന്നിടത്തെല്ലാം ശലഭങ്ങള്‍ ചുറ്റിപ്പറന്നിരുന്നത്‌ പോലെ ഹരിതാഭമായ ഒരു പരിവേഷം അവരെ ചൂഴ്‌ന്ന്‌ നില്‍ക്കുന്നത്‌ പോലെ കാണപ്പെട്ടു.

‘ചിക്കന്‍ റോസ്‌റ്റ്‌, ബീഫ്‌ റോസ്‌റ്റ്‌, ചിക്കന്‍ കറി, മട്ടണ്‍ കുറുമ, റാബിറ്റ്‌ ഫ്രൈ...’
സെര്‍വര്‍ നീട്ടിപ്പറഞ്ഞുകൊണ്ടിരിക്കെ നിഷ്‌കളങ്കമായ ഒരു തിരിച്ചറിയായ്‌കയില്‍ തെല്ലിട തമ്മില്‍ കുശുകുശുത്തിരുന്നിട്ട്‌ അവര്‍ അവസാനത്തെ വിഭവത്തിന്‌ ഓര്‍ഡര്‍ നല്‌കി ഉല്ലാസപൂര്‍വ്വം കാത്തിരുന്നു. ലെനിന്‍ മേശമേല്‍ താളം പിടിക്കാനും മറ്റുള്ളവര്‍ വെറുതെ ചിരിക്കാനും ചിരിയടക്കാനുമൊക്കെ തുടങ്ങി.

http://malayalam.webdunia.com/miscellaneous/literature/stories/0807/24/1080724062_1.htm

മണക്കുന്ന മണ്ണിനെക്കുറിച്ച്‌

2008-07-25T18:50:00.003+05:30

ഇത്‌ മാമ്പഴക്കാലം. ഈര്‍ക്കിലില്‍ കോര്‍ത്ത കശുമാങ്ങകള്‍ ചന്തയില്‍ വിരുന്നുവന്നിരുന്ന കാലം ഓര്‍മ്മയുണ്ടോ കൂട്ടുകാരാ?

നാലഞ്ചു കശുമാങ്ങ കഴുകിയെടുക്കുക. അത്‌ കഷ്ണിച്ച്‌ പാത്രത്തിലാക്കുക. ലേശം ഉപ്പൊഴിക്കുക. അനന്തരം അത്‌ തിന്നുനോക്കുക. ആ സ്വാദറിയുമോ ചങ്ങാതീ?

കശുമാങ്ങകള്‍ പഴുത്ത്‌ ഹര്‍ഷസാഫല്യങ്ങള്‍ വിങ്ങിപ്പൊട്ടിയ മണം നിറഞ്ഞുകിടക്കുന്ന ഇടവഴിയിലൂടെ നടക്കാന്‍ നിങ്ങള്‍ ഭയപ്പെടും,ഞെട്ടും.

ചങ്ങാതീ,ഇല്ലെന്ന് നിങ്ങള്‍ക്ക്‌ വാതുവയ്ക്കാമോ?

തണല്‍ വാര്‍ഷികപ്പതിപ്പ് 1991ല്‍ പ്രസിദ്ധീകരിച്ചത്

വീട്‌

2008-07-25T18:22:00.000+05:30

വീട്ടില്‍ നിന്നിറങ്ങുമ്പോള്‍ അവന്റെ മുഖം പുണ്ണുപോലിരുന്നു.

ഒറ്റയടിപ്പാത. അത്‌ ഇമവെട്ടുന്നു. പതുക്കെ....

ഈ വിടരുന്ന മന്ദസ്മിതം ആര്‍ക്കായിട്ട്‌?

ചുണ്ടുകളിലിപ്പോള്‍ ഒരു മൂളിപ്പാട്ട്‌.

കൊറ്റികള്‍ ചിറകടിക്കുന്ന വയലുകള്‍ക്കും മഞ്ഞവെയില്‍ ഓര്‍ത്തോര്‍ത്തു നില്‍ക്കുന്ന പച്ചത്തഴപ്പുകള്‍ക്കും നടുവില്‍...ഇപ്പോള്‍ അവനില്ല.

ഒരു ചിറകടിയുടെ തിളങ്ങുന്ന ഇളക്കം മാത്രം മാഞ്ഞുപോകുന്നു.

മുയലുകള്‍

2008-07-18T17:10:00.000+05:30

എന്റെ മകള്‍ക്ക്‌ മൂന്നു പേരുകളുണ്ട്‌. വീട്ടുപേര്‌, നാട്ടുപേര്‌, പിന്നെ 'മുയല്‍ക്കുഞ്ഞ്‌' എന്നൊരു കാട്ടുപേരും.

ഒരു സായംകാലത്ത്‌ ഞാന്‍ വീട്ടിലേക്കു മടങ്ങുമ്പോള്‍ വഴിയോരത്തൊരു വെളുത്ത മുയല്‍ കളിച്ചുമറിയുന്നത്‌ കണ്ടു. ഞാന്‍ സമീപത്തു ചെന്നപ്പോള്‍ തെല്ലകലേയ്ക്കോടിപ്പോയിട്ട്‌ വീണ്ടുമത്‌ തിരിച്ചുവന്ന് ചാടിത്തിമിര്‍ക്കാന്‍ തുടങ്ങി. ഞാന്‍ പതുങ്ങിച്ചെന്ന് പെട്ടെന്ന് ആ മുയലിനെ കൈക്കുള്ളില്‍ പിടിച്ചു. അപ്പോള്‍ അത്ഭുതത്തോടെ, അത്‌ ഓടിപ്പോകാന്‍ യത്നിക്കുന്നില്ലെന്നും അതിന്‌ എന്റെ മകളുടെ മുഖച്ഛായയുണ്ടെന്നും ഞാന്‍ കണ്ടു. ആകുഞ്ഞിക്കണ്ണുകളില്‍ ഒരു ഗൂഢസ്മേരത്തിന്റെ പാല്‍പ്പതയുണ്ടായിരുന്നു. ഞാനാ മുയലിനെ നെഞ്ചോടണച്ച്‌ വീട്ടിലെത്തി. പിച്ചവച്ചുനടക്കാന്‍ മാത്രം പ്രായമായ മകള്‍ക്കതിനെ സമ്മാനിച്ചു. മുയലും അവളും കൂടി ഒച്ചവച്ചുകളിക്കാന്‍ തുടങ്ങി

ആ രാത്രി എന്റെ മകളെയും ആ മുയലിനെയും ഒരുമിച്ച്‌ കാണാതായി. പുലര്‍കാലത്ത്‌ രണ്ട്‌ വിശേഷപ്പെട്ട മുയലുകള്‍ ഗ്രാമാതിര്‍ത്തി കടന്ന് കാട്ടിലേക്കോടിപ്പോകുന്നത്‌ കണ്ടവരുണ്ടത്രേ.

(മകള്‍ നയനതാരയ്ക്ക്‌)

ഒരു വിളക്കിന്റെ കഥ

2008-07-18T16:44:00.000+05:30

അപ്പ ഫാക്ടറിയില്‍ നിന്നുവന്ന്, ആപ്പിളുകളുടെ മുഖചിത്രമുള്ള, കലാകൗമുദിയെന്ന പുതിയ വാരിക വായിച്ചുകൊണ്ട്‌ കിടക്കുകയാണ്‌. അമ്മ അടുക്കളയില്‍ പച്ചത്തേയില ഇടിക്കുന്നു. മഴക്കാലത്ത്‌ മാമൂട്ടു വനങ്ങളില്‍ കാണാറുള്ള വെള്ളച്ചാട്ടങ്ങള്‍ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടോയെന്ന് നോക്കാനാണ്‌ നടേശന്‍ ജനല്‍ തുറന്നത്‌. ജനലിലൂടെ നുഴഞ്ഞുകയറിവന്ന മൂടല്‍മഞ്ഞ്‌ അത്ഭുതത്തോടെ എല്ലാമൊന്ന് നോക്കി അലിഞ്ഞുപോയി.

ജനലടയ്ക്കുമ്പോള്‍ കതകില്‍ മുട്ട്‌.

മറ്റൊരു മഞ്ഞായിരിക്കുമോ?

കതക്‌ തുറന്നപ്പോള്‍ ഒരു കുട്ടി അകത്ത്‌ കടന്നു. അപ്പായ്ക്ക്‌ ചെവി കേള്‍ക്കില്ല. എങ്കിലും തിരിഞ്ഞു നോക്കി.

നടേശന്‍ അനിയത്തിയുടെ സ്ലേറ്റെടുത്ത്‌ അപ്പായ്ക്ക്‌ എഴുതിക്കൊടുത്തു. ഒരു വിളക്ക്‌. ഏതു വിളക്കെന്നു ചോദിച്ചുകൊണ്ട്‌ അപ്പ ഓര്‍മയിലുഴറി.നടേശന്‍ വീണ്ടും വീണ്ടും എഴുതി.

കുട്ടിയുടെ അച്ഛനാണ്‌ വിളക്കേല്‍പ്പിച്ചത്‌. കുറേ മുന്‍പ്‌.

സ്ലേറ്റില്‍ അവന്റെ അച്ഛനെക്കണ്ട്‌ അപ്പ പെട്ടെന്ന് ഞെട്ടിത്തിരിഞ്ഞ്‌ അവനെ നോക്കി. അപ്പയുടെ നോട്ടത്തില്‍ വിമൂകമായ ഒരു തിളക്കം.

നടേശനെയും കൂട്ടി പഴയ സാധനങ്ങള്‍ക്കിടയില്‍നിന്ന് ആ പിത്തളവിളക്ക്‌ തപ്പിയെടുക്കുന്നതിനിടെ അപ്പ അവന്‌ ആ കുട്ടിയുടെ കഥ പറഞ്ഞുകൊടുത്തു. അവന്റച്ഛന്‍ കുത്തേറ്റാണ്‌ മരിച്ചത്‌. ലയത്തില്‍ തൊട്ടടുത്ത പോര്‍ഷനിലെ താമസക്കാരന്റെ. ഇറയം ചോരാതിരിക്കാന്‍ മേല്‍ക്കൂരയില്‍ വച്ചിരുന്ന തകരം ഒരല്‍പം മറ്റേയാളിന്റെ ഭാഗത്തേയ്ക്ക്‌ നീങ്ങിപ്പോയി എന്നതായിരുന്നു വഴക്കിനു കാരണം.

ഒരു തകരക്കഷണം...

അവനില്‍ ഒരു ഗദ്ഗദമുടഞ്ഞു.

വിളക്കേല്‍പ്പിക്കുമ്പോള്‍ പഠിക്കുന്നില്ലേയെന്നു ചോദിച്ച്‌ അപ്പ കുട്ടിയുടെ കവിളില്‍ തലോടി.

അവന്‍ പഠിപ്പ്‌ നിര്‍ത്തിയിരുന്നു. നാല്‌ ജയിച്ചു. ഇനി വിതുരയി പോകണം.

കുട്ടി വിളക്കുമായി പടിയിറങ്ങി മഞ്ഞില്‍ മറഞ്ഞുപോകുന്നത്‌ നടേശന്‍ നോക്കിനിന്നു.

എന്തോ, ആ വിളക്ക്‌ കത്താതിരിക്കുമോയെന്ന് അവന്‍ ഭയപ്പെട്ടു.

അതിഥികള്‍

2008-07-08T19:45:00.000+05:30

ചിലരുണ്ട്‌, പൂമുഖത്തിരുന്ന്, മുഷിഞ്ഞ ചായത്തിലേക്കും അടര്‍ന്ന ചുവരിലേക്കും വെടിപ്പില്ലാത്ത മുറ്റത്തും നോക്കി എല്ലാം വലിച്ചുവാരി പുറത്തിട്ട്‌ പരിശോധിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കും. മറ്റുചിലരോ, കണ്ണുകളിലേക്കാണ്‌ നോക്കുക. മറ്റേതൊ ലോകത്തുനിന്ന് വന്നവരെപ്പോലെയാണ്‌ അവര്‍ കാണപ്പെടുക. അവര്‍ കണ്ണുകളിലൂടെ, ഹൃദയത്തിലൂടെ പറന്നുപറന്ന്...

പൂമുഖങ്ങള്‍ക്ക്‌

2008-07-08T18:56:00.000+05:30

വരൂ എന്ന് നീ സ്വാഗതമോതും മുമ്പ്‌ ഉമ്മറത്തേക്ക്‌ ഞാന്‍ ചാടിക്കയറിയിട്ടുണ്ടാവും. എന്റെ കരം ഗ്രഹിക്കുംമുമ്പ്‌ ഞാന്‍ നിന്നെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചിട്ടുണ്ടാവും. ഇറങ്ങിപ്പോകൂ എന്ന് നീ വിരല്‍ ചൂണ്ടുന്നതിനുമുമ്പ്‌ പടിയിറങ്ങി ഞാന്‍ പൊയ്ക്കഴിഞ്ഞിട്ടുമുണ്ടാകും.

ഉടമ

2008-07-08T18:53:00.000+05:30

നഗരത്തിലേക്ക്‌ ഡ്രൈവ്‌ ചെയ്തുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോള്‍ ഒരടിയന്തിര കാര്യ്ം സുഹൃത്തിനെ അറിയിക്കാന്മറന്നത്‌ അയാളോര്‍ത്തു. ഒരു മാസത്തേക്ക്‌ വിദേശപര്യടനത്തിലായിരിക്കുമെന്നതിനാല്‍ തന്റെ ഒഴിഞ്ഞുകിടക്കുന്ന വീട്ടില്‍ പാര്‍ത്ത്‌ അവധിക്കാലം ചെലവഴിക്കാന്‍ കുടുംബസഹിതം എത്തിയിരിക്കുകയാണവന്‍.

ഗ്രാമത്തിലെത്തിയപ്പോള്‍ നേരം പുലര്‍ന്നു തുടങ്ങിയിരുന്നു.

തന്റെ ബംഗ്ലാവിനു മുന്നിലയാള്‍ കാര്‍ നിര്‍ത്തി.

ഭാഗ്യം, ഗേറ്റ്‌ പൂട്ടിയിട്ടില്ല.

അകത്തേക്ക്‌ കയറുമ്പോള്‍, വീട്ടുമുറ്റത്തും പൂന്തോട്ടത്തിലും വന്നുവീണ പ്രഥമകിരണങ്ങളും ആ പരിസരവും അയാള്‍ക്കെന്തോ അപരിചിതമായിത്തോന്നി. അതിക്രമിച്ചുകടക്കുന്ന ഒരാളുടെ കുറ്റബോധം അയാളുടെ കാലുകളെ പുറകിലേക്ക്‌ വലിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു

(ഒരു ഇംഗ്ലീഷ്‌ കഥയോട്‌ കടപ്പാട്‌)

റോഡിനു രണ്ടടി മാറി ഒരു കളിസ്ഥലം

2008-07-08T18:46:00.000+05:30

ഉച്ചമയക്കത്തിനൊരുങ്ങുന്ന നിരത്തില്‍ വാഹനങ്ങളുടെ തിരക്ക്‌. ടാറിന്റെ അതിര്‍ത്തിരേഖയില്‍ നിന്ന് ഒരടി മാത്രം മാറി ഇതാ, ഇവിടെയൊരു കളിസ്ഥലമുണ്ട്‌. നാലഞ്ചുവയസ്സുവരുന്ന ഒരു തെരുവുകുട്ടി. ബധിരയും മൂകയുമായ അമ്മയോടൊപ്പം പട്ടണത്തില്‍ അലഞ്ഞുനടക്കുകയും കടവരാന്തകളില്‍ ഉറങ്ങുകയും ചെയ്യുന്നവള്‍. ഇപ്പോള്‍ വിളക്കുകാലിന്റെ ചുവട്ടില്‍ ഏകാന്തഭാഷണങ്ങളും ആഹ്ലാദവുമായി അവള്‍ പൂഴിവാരിക്കളിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. അവളുടെമേല്‍ നിഴല്‍വീഴ്ത്തി, അവളെ തൊട്ടുരുമ്മിക്കൊണ്ട്‌ അവളുടെ മുറ്റത്ത്‌ വണ്ടികള്‍ ചീറിപ്പാഞ്ഞുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു

ഒറ്റപ്പെട്ട വീട്‌

2008-07-08T18:43:00.001+05:30

ആ ചെറിയ വീടിന്റെ മുറ്റത്ത്‌, കൗതകപൂര്‍വം പരിസരം നിരീക്ഷിച്ചുകൊണ്ട്‌ അയല്‍ക്കാര്‍ ആദ്യമായി കയറിച്ചെന്നു. ഒരിക്കലെങ്കിലും ഈ പായല്‍പ്പടികള്‍ ചവിട്ടേണ്ടിവരുമെന്ന് അവര്‍ സ്വപ്നത്തില്‍പ്പോലും കരുതിയിരുന്നിട്ടില്ല. അത്‌ അവരെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം, അത്രയും ദൂരെയും അന്യവുമായിരുന്നു. സമൂഹം ബഹിഷ്കരിച്ച ഒരെണ്ണം.

സാധാരണയായി കുഞ്ഞിന്റെ കരച്ചിലും താരാട്ടും സിനിമാപ്പാട്ടും ശണ്ഠകളും അട്ടഹാസവുംകൊണ്ട്‌ ശബ്ദമുഖരിതമായി കാണപ്പെടാറുള്ള ആ വീട്‌, ചില ദിവസങ്ങളായി ആള്‍പ്പെരുമാറ്റമില്ലാതെ അസ്വാഭാവികമായി അടഞ്ഞുകിടക്കുന്നതാണ്‌ അവരെയെല്ലാം ഉല്‍ക്കണ്ഠപ്പെടുത്തുന്നത്‌. ഒന്നുരണ്ടുദിനം മുമ്പൊരു രാത്രിയില്‍ അവിടെനിന്ന് ഉച്ചത്തിലുള്ള ബഹളവും അലര്‍ച്ചകളും കേള്‍ക്കുകയുണ്ടായിട്ടുണ്ട്‌. അതുമായി, ഇന്നലെമുതല്‍ക്ക്‌ എവിടെനിന്നോ വീശിയടിക്കുന്ന ചീഞ്ഞ മാംസഗന്ധത്തെ ഒത്തുനോക്കാതിരിക്കാന്‍ എങ്ങനെ സാമാന്യയുക്തിക്കു കഴിയും?

വാതില്‍ പുറത്ത്‌ പൂട്ടില്ലാതെ ബന്ധിതമായിരിക്കുന്നതു കണ്ട്‌ അവര്‍ അര്‍ത്ഥവത്തായ നോട്ടങ്ങള്‍ കൈമാറി. ഒന്നുകില്‍ പട്ടിണിമരണം, അല്ലെങ്കില്‍ രക്തക്കറയും ശവങ്ങളും, അവര്‍ക്കത്‌ തീര്‍ച്ചയായി. ഒരേയൊരു മുറി മാത്രമുള്ള ആ വീടിന്റെ ഏക വാതില്‍ അവര്‍ ചവിട്ടിത്തുറന്നു. പൊടുന്നനെ ആ മനുഷ്യരുടെ മൂക്കിലേക്കൊരു സുഗന്ധമടിച്ചുകയറി. ആദ്യത്തെ ജാള്യമടങ്ങിയപ്പോള്‍ ആ മുറിയുടെ വിസ്തൃതിയില്‍ അവരത്‌ കണ്ടു:സമൃദ്ധവും പ്രാകൃതസുന്ദരവുമായ ഒരു പൂന്തോട്ടം.

വീടുകള്‍

2008-07-08T18:39:00.000+05:30

ഉറങ്ങേണ്ട ഇടത്തെ, ഒരു ഉപകരണത്തെ ചുവരുകളൂം മേല്‍ക്കൂരയും കൊണ്ട്‌ അലങ്കരിക്കലാണ്‌, വീട്‌.

നടന്നുകയറുന്ന ഈ വീട്‌, ഒരിക്കല്‍ ഇവിടെനിന്നും ആട്ടിയിറക്കപ്പെട്ടു.

പക്ഷിയുടെ കാലുകളില്‍ കുലുങ്ങുന്ന ദുര്‍ബ്ബലമായ ഒരു മരച്ചില്ല.

ഒരിക്കല്‍ ഓടുമേഞ്ഞ ഒരെണ്ണമായിരുന്നു അവന്റെ വീട്‌. പിന്നീട്‌ കുറേനാള്‍ തെരുവും വഴിയമ്പലങ്ങളും. ഒടുവില്‍ ഒരോലക്കുടില്‍. ഇപ്പോളത്‌ കൂറ്റനൊരു ഇരുമ്പുവാതിലിന്റെ കാവല്‍.

അവിചാരിതമായി ചാറ്റല്‍മഴ പെയ്യുമ്പോള്‍ ശിരസ്സിനുമീതെ ഉയര്‍ത്തിപ്പിടിക്കുന്ന കൈത്തലമാണ്‌ വീട്‌.

വീട്‌

2008-07-08T18:31:00.000+05:30

കൊടുംവേനലില്‍ ഭൂമിയുരുകുംകാലം ഒരു തുണ്ട്‌ തണലാണ്‌ ഒരു വീട്‌. വര്‍ഷകാലത്ത്‌ ഉണങ്ങിയ ഒരിടം. ശിശിരത്തില്‍ ഒരു കമ്പിളി. ഇരുട്ടുമ്പോള്‍ വിളക്കുള്ള ഒരിടം.

തുറസ്സായ മൈതാനങ്ങളില്‍ ജീവിക്കുന്നവര്‍ക്ക്‌ കല്ലും പൊടിയും മരച്ചുവടും കൊഴിയുന്ന ഇലകളും മഴയും തണുപ്പും മഞ്ഞും ചുഴലിക്കാറ്റും. തെരുവുകളിലുറങ്ങുവോര്‍ക്ക്‌ പൊടുന്നനെയുള്ള മഴയുടെ വരവില്‍ കടവരാന്ത. ചെറ്റക്കുടിലുകള്‍ ഓരോന്നും അതിലെയാളുകളുടെ വീടിനെ ഉള്‍ക്കൊള്ളുന്നുണ്ട്‌. ഒളിവില്‍ പ്രവര്‍ത്തിക്കുന്ന ധീരരായ വിപ്ലവകാരികള്‍ക്ക്‌ സുരക്ഷിതമായ അഭയസങ്കേതം വീടാണ്‌. സമ്പന്നന്‌ വീണ്ടും വീണ്ടും പണിയേണ്ട ഒഴിവുകാല വസതികള്‍. കേവല ആത്മീയവാദികള്‍ക്ക്‌ പുണ്യകേന്ദ്രങ്ങളും കാടും പര്‍വതനെറുകകളും. എങ്കിലും ഇതൊന്നും തന്നെ അതുമാത്രമായി ഒരു വീടാകുന്നേയില്ല. മനുഷ്യന്റെ യഥാര്‍ത്ഥമായ വീട്‌, അത്‌ സംഗീതം വെയിലായി പ്രകാശിപ്പിക്കുന്ന വിജാഗിരികളോടും വാസ്തുശില്‍പകലയുടെ ഏറ്റവും ആധുനികമായ രൂപസൗകുമാര്യത്തോടും പ്രപഞ്ചത്തോളം വൈവിദ്ധ്യം ചാര്‍ത്തുന്ന ഒരു ഒറ്റ വീടാണ്‌.

കലിജന്മം

2008-07-06T13:59:00.000+05:30

സര്‍ജന്‍ കത്തിയെടുത്തതേയുള്ളൂ. അമ്മയുടെ വയര്‍ പിളര്‍ന്നുകൊണ്ട്‌ ശിശു പുറത്തേക്കു ചാടി. ഒരു ബൈക്കിലിരുന്നായിരുന്നു ചാട്ടം. ചാടിയതും തിയേറ്ററിന്റെ കണ്ണാടിവാതിലും തകര്‍ത്തുകൊണ്ട്‌ ഡ്രൂം...എന്ന് പുറത്തേക്കൊരൊറ്റപ്പോക്ക്‌തന്നെ വിഷ്‌ ചെയ്തുകൊണ്ട്‌ ചെത്തിപ്പാഞ്ഞുപോയ മകന്റെ പെര്‍ഫോര്‍മന്‍സ്‌ തരക്കേടില്ലെന്ന് അച്ഛനു തോന്നിയെങ്കിലും അദ്ദേഹം ശകാരപൂര്‍വം വിചാരിച്ചു. ഹെല്‍മറ്റോയില്ല, ഒരു ഷഡ്ഢിപോലുമില്ലാതെയാണല്ലോ ഓന്റെയൊരു...

വസന്തത്തിന്റെ പാട്ടുകള്‍

2008-07-01T16:43:00.000+05:30

ഒരിടത്തല്ല-
ഒരുപാടിടത്ത്‌ ഒരന്ധഗായകന്‍.കുട്ടിക്കാലത്ത്‌ ദേശത്തെ ബസ്‌സ്റ്റേഷനില്‍ ഇദ്ദേഹം പാടിനടന്ന് നാണയങ്ങള്‍ സ്വീകരിച്ചിരുന്നു.(ഒരു കാലന്‍ കുട, എന്നേരവും കൈയ്യില്‍...)

വരികള്‍ തെറ്റുമെങ്കിലും ഈണം ഒരിക്കലും പിശകാറില്ല.അത്‌ ആത്മാവില്‍ നിന്നങ്ങനെ വന്നുകൊണ്ടിരിക്കും.

വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്കുശേഷം ഇതാ ആ പാട്ടുകാരന്‍ വീണ്ടും. അന്നത്തെ ഇത്തിരിക്കൂന്‌ ലേശം കൂടി കൂനിയിട്ടുണ്ടെന്നു മാത്രം. ആ കാലന്‍ കുടയുമുണ്ട്‌. എണ്ണയിട്ട്‌ തിളക്കാന്‍ മറന്ന ആ ശബ്ദത്തില്‍ അദേഹം പാടുകയാണ്‌. പണ്ടു പാടിയ അതേ പാട്ടുകള്‍. അതാണെന്നെ ചിന്തിപ്പിച്ചത്‌. എന്താണദ്ദേഹം പുതിയ പാട്ടുകളൊന്നും പാടാത്തത്‌? എവിടെവച്ചാണ്‌ ഈ ഗാനങ്ങളിങ്ങനെ സ്തംഭിച്ചുനിന്നുപോയത്‌?

പിന്നെ അറിഞ്ഞു. അത്‌ ആ മനുഷ്യന്റെ വസന്തത്തിന്റെ പാട്ടുകളാണ്‌.ജീവിതത്തിന്റെ വൈവിധ്യഭരിതമായ സ്വരൂപത്തെ ഉന്മത്തമായി മോഹിക്കുകയും സ്നേഹിക്കുകയും ചെയ്ത കാലത്തിന്റെ വിങ്ങുന്ന തഴമ്പുകളാണത്‌. അതില്‍പ്പിന്നീട്‌ ചലിക്കുകയോ മര്‍മ്മരമുതിര്‍ക്കുകയോ ചെയ്തിട്ടില്ലെന്നതിന്റെ കരുവാളിച്ച ശബ്ദസ്തംഭങ്ങളും.

ശാപം

2008-07-01T15:50:00.000+05:30

ഏഴു ജലത്തില്‍ കുളിച്ചു.

വാസനസോപ്പില്‍ കയ്യും പാത്രങ്ങളും കഴുകിക്കഴുകി കുഴഞ്ഞു.

നാറ്റം പോകുന്നില്ല.

എന്തു ഭംഗിയായിരുന്നു, ആ മല്‍സ്യത്തിന്‌! ഏതു ജലാശയത്തിന്റെ നീലിമയിലാണ്‌ ആ വര്‍ണ്ണരാജി പിറന്നുവീണത്‌? ഇത്രയും രൂക്ഷമായ ദുര്‍ഗന്ധം അതിന്‌ എങ്ങനെ വന്നു?)

തൊടുന്നിടത്തെല്ലാം നാറ്റം.

ചായയില്‍. തൈരില്‍. കിണറില്‍. തൊട്ടിയില്‍... എല്ലാം നാറ്റം... നാറ്റം.

അല്ല, ശാപമാണ്‌....ശാപം.

ഒരു ജീവന്റെ.

ബില്‍ഡിംഗ്‌

2008-06-28T11:23:00.000+05:30

സായാഹ്ന നടത്തത്തിനറങ്ങിയ അയാള്‍ ആ കാഴ്ച കണ്ടു. വയലുകള്‍ നീളത്തില്‍ മണ്ണിട്ടു നികത്തുന്നു. കല്യാണമണ്ഡപമോ മറ്റോ പണിയാനാണത്രേ.
തിരിച്ചെത്തിയ അയാള്‍ രാത്രി ഒരു സ്വപ്നം കണ്ടു. നോക്കുന്നിടത്തെല്ലാം കോണ്‍ക്രീറ്റ്‌ കെട്ടിടങ്ങള്‍ മാത്രം.പച്ചപ്പ്‌ എങ്ങും കാണാനില്ല.
അക്കൂട്ടത്തില്‍ ചായം തേച്ച്‌ മനോഹരമാക്കിയ ഒരു കൂറ്റന്‍ മന്ദിരം. ആളുകള്‍ അതിനു ചുറ്റും കൂടിനില്‍ക്കുന്നു. അവര്‍ കുന്തിച്ചുനിന്ന് ചുവരുകളെ മണപ്പിക്കുമ്പോലെ എന്തോ ചെയ്യുകയാണ്‌.
പെട്ടെന്ന് ഒരു കാര്‍ സഡന്‍ ബ്രേക്കിട്ടു വന്നു നിന്നു. ഒരാള്‍ ഓടിയിറങ്ങി. ആളുകളെ ഉന്തിമാറ്റി, തിരക്കിട്ട്‌ മുമ്പോട്ടു വന്നു. "എന്റെ കെട്ടിടമാണ്‌. ഞാനാദ്യം തിന്നും!" ചിണുങ്ങുമ്പോലെ അയാള്‍ പറഞ്ഞു
എന്നിട്ട്‌ അയാള്‍ നാല്‍ക്കാലിയെപ്പോലെ നിന്ന് ആര്‍ത്തിയൊടെ ചുവര്‌ കടിച്ചുപറിക്കാന്‍ തുടങ്ങി.

അനന്തരം

2008-06-27T17:41:00.000+05:30

ഒരു ചീഞ്ഞ മണം ശവം സൂക്ഷിപ്പുകാരനെപ്പോലെ കാന്റീനില്‍ കറങ്ങിനടന്നുകൊണ്ടിരുന്നു.
താടിക്കാരന്‍ മുഖമടുപ്പിച്ചു. "ഡോക്റ്റര്‍, ഡയറക്റ്റായിത്തന്നെ പറഞ്ഞേക്കാം. ആ ശവത്തെ പഠിക്കുമ്പോള്‍ താങ്കള്‍ ഇത്രമാത്രം ചെയ്യുക. നിരന്തരം കോടതികളില്‍ കയറിയിറങ്ങി ഒറ്റയാള്‍പ്പോരാട്ടം നടത്താന്‍ അയാളെ പ്രേരിപ്പിച്ച രസതന്ത്രമെന്ത്‌? നമുക്കില്ലാത്ത എന്തൊന്നാണ്‌ അയാള്‍ക്ക്‌..."
പെട്ടെന്നയാള്‍ പുറകിലേക്ക്‌ ചാഞ്ഞു.
"ശവം മറവുചെയ്തുകഴിഞ്ഞുവെന്നോ!"
ഇപ്പോള്‍ അലക്കിത്തേച്ചതുപോലൈരുന്ന ശുഭ്രമണിയന്‍ ഞെട്ടി. ഉടനെ മലക്കം മറിഞ്ഞ്‌ സമനില വീണ്ടെടുത്തു. "ഡോക്റ്റര്‍, ശവക്കുഴി തോണ്ടിയും നിഗമങ്ങള്‍ രൂപപ്പെടുത്താനാവുകയില്ലേ? അവന്‍ ഞങ്ങളെ കുറേ വെള്ളംകുടിപ്പിച്ചതാണ്‌. അവന്റെ ആ നശിച്ച നീതിബോധത്തിന്റെ ഗുട്ടന്‍സെന്ത്‌? അതു മനസ്സിലാക്കിയാല്‍ നാം ജയിച്ചു. നിര്‍ബന്ധിത പ്രി-നാറ്റല്‍ ടെസ്റ്റുകളിലൂടെ മുളയിലേ...."
അയാള്‍ പല്ലിറുമ്മുന്നത്‌ ഡിജിറ്റല്‍ ക്വാളിറ്റിയില്‍ ഉറക്കെ കേട്ടു.
അതേ സമയം മെഡിക്കല്‍ക്കോളേജ്‌ സെമിത്തേരിയുടെ മതിലു ചാടി ചില ഇരുണ്ട രൂപങ്ങള്‍ പതുങ്ങിപ്പതുങ്ങി നീങ്ങാന്‍ തുടങ്ങി.

അച്ചടിക്കപ്പെടുന്ന കവിത

2008-06-26T19:21:00.000+05:30

മനസ്സില്‍ മൂടിക്കെട്ടിയ കവിതയുടെ ആദ്യത്തെ തിമര്‍പ്പുകള്‍കടലാസ്സിലേക്ക്‌ പെയ്തുതുടങ്ങുമ്പോള്‍ അതിന്റെ ദുര്‍വിധിയുടെ തുടക്കമാവുന്നു. പിന്നെ കഴുത്തും അരയും ഞെരിച്ചൊടിച്ച്‌ കവറിനകത്ത്‌ തടവിലാക്കുന്നു. കവിതയുടെ വിങ്ങുന്ന ശ്വാസകോശത്തില്‍ തപാല്‍ശിപായി ഉറക്കെ ലാത്തിയുടെ മുദ്ര പതിക്കുന്നു. പത്രാധിപരുടെ ജാമ്യത്തില്‍ കവിത വീണ്ടും ശുദ്ധവായു മുകരുന്നു. ജഡ്ജിമാര്‍ കവിതയെ ത്രാസ്സുകളില്‍ വിധിക്കുന്നു. അവസാന നിറത്തിന്റെയും ഉമ്മകൊടുത്ത്‌ കിതപ്പോടെ യന്ത്രം കവിതയുടെ നഗ്നതയെ വലിച്ചെറിയുന്നു. ഇപ്പോള്‍, കവിത കടകളില്‍ തൂക്കിലിടപ്പെട്ട്‌ നിര്‍ലജ്ജം കാമുകരെ മാടിവിളിക്കുകയാണ്‌. ഉടമസ്ഥന്റെ ലാഭത്തില്‍ ഒരക്കം കൂടി എഴുതിച്ചേര്‍ക്കുമ്പോള്‍ കവിതയുടെ നേത്രങ്ങള്‍ ചുടലയില്‍ പൊട്ടിത്തെറിക്കുന്നു.

ചുടലപ്പുക

2008-06-24T19:54:00.000+05:30

ചെല്ലയ്യന്‍ നാടാര്‍ പാമ്പുകടിയേറ്റു മരിച്ചു. പാല്‍പ്പാണ്ടിയുടെ അപ്പ. പാല്‍പ്പാണ്ടിയുടെ ചിത്തപ്പാവാണ്‌ അവനെ വീട്ടിലേക്ക്‌ കൂട്ടിക്കൊണ്ടുപോകന്‍ വന്നത്‌. പാവം, ഇത്ര കൊച്ചിലേ അവന്‌ അച്ഛനില്ലാതായല്ലോ. പള്ളിക്കൂടത്തില്‍നിന്നിറങ്ങുമ്പോള്‍ അവന്‍ വിങ്ങിവിങ്ങി കരഞ്ഞിരുന്നു.

പള്ളിക്കൂടം വിട്ട്‌ അണ്ണനോടും കൂട്ടുകാരോടുമൊന്നിച്ച്‌ നടേശന്‍ പടികളിറങ്ങുകയായിരുന്നു. റോഡിലെത്തിയപ്പോള്‍ അണ്ണന്‍ അവനെ വിളിച്ചുമാറ്റിനിര്‍ത്തി. "ഞാന്‍ കമ്പനിക്കടയില്‌ ചെന്നിട്ട്‌ വേഗം വരാം. നീ ഇശക്കിയമ്മന്‍ കോവിലിനടുത്ത്‌ ചെന്നുനില്ല്‌ . എന്തിന്‌ ചുമ്മാ നടക്കണ്‌" നടേശന്‍ തലകുലുക്കി.

0പുസ്തകങ്ങള്‍ക്കുള്ളില്‍ മടക്കിവച്ചിരുന്ന സഞ്ചിയെടുത്തുകൊണ്ട്‌ അണ്ണന്‍ കമ്പനിക്കടയിലേക്കും അവന്റെയും അണ്ണന്റെയും പുസ്തകം നെഞ്ചോട്‌ ചേര്‍ത്തുപിടിച്ചുകൊണ്ട്‌ നടേശന്‍ അവന്റെ വഴിയിലേക്കും നടന്നു.

മഴക്കാലം. നനഞ്ഞുകിടക്കുന്ന കാടുകള്‍. കുളിര്‌ നിശ്വസിച്ചുകൊണ്ട്‌ ഒഴുകിയലയുന്ന മൂടല്‍മഞ്ഞ്‌. കൊക്കയിലെ ആറ്റില്‍ ചായയുടെ നിറത്തില്‍ മലവെള്ളം ഇരമ്പുന്നു.

മീന്‍ പിടിക്കാന്‍ പോയപ്പോഴാണ്‌ പാല്‍പ്പാണ്ടിയുടെ അപ്പാവെ പാമ്പുകടിച്ചത്‌. കരിഞ്ചാത്തിയാണ്‌. ചത്തവന്റെ ചുടലപ്പുക കണ്ടിട്ടേ അടങ്ങൂ. അതുവരെ ഏതെങ്കിലും പൊക്കമുള്ള മരത്തിന്റെ കൊമ്പില്‍ ചുറ്റിക്കിടക്കും...

ചുടലപ്പുകയ്ക്ക്‌ എന്തിന്റെ നിറമായിരിക്കും? ഈ മൂടല്‍മഞ്ഞിന്റേതാവുമോ?

പാത കണ്ല്‍നിന്നു മറയുന്ന അകലെയുള്ള തിരിവിലേക്ക്‌ നടേശന്‍ നോക്കി. പൊന്നുവോ നീലാണ്ടനോ പോകുന്നുണ്ടോ? ഇല്ല. അവന്‌ പരിഭവവും സങ്കടവും തോന്നി. എങ്കിലും അവര്‍ അല്‍പനേരം കാത്തില്ലല്ലോ..

നടേശന്‍ 'പൂമര'ത്തിനടുത്തെത്തി. ഇപ്പോള്‍ പൂമരത്തെ പേടിയൊന്നുമില്ലെങ്കിലും കടന്നുപോകുമ്പോള്‍ അവനങ്ങോട്ടു നോക്കിയില്ല. നെഴ്‌സമ്മയുടെ ബംഗ്ലാവിനടുത്തുവച്ച്‌ ആശുപത്രിയിലേക്ക്‌ തിരിഞ്ഞു. ആശുപത്രിയും പരിസരങ്ങളും വിജനമായിക്കിടന്നു. ഇന്നെന്തേ ഇങ്ങനെയെന്നവന്‍ ഓര്‍ത്തു. ഒറ്റപ്പെട്ടുനില്‍ക്കുന്ന, വസൂരിരോഗികളെ കിടത്താറുള്ള പച്ചച്ചായമടിച്ച കെട്ടിടത്തിലേക്ക്‌ നോക്കിയില്ല. ചിലപ്പോള്‍ രോഗികളുണ്ടാവും. നോക്കിയാല്‍ വസൂരി വരും.ആശുപത്രിവളപ്പില്‍ നിന്നും സിമന്റുപടികളിറങ്ങി, കമ്പനിക്കടയുടെ മുന്നിലൂടെ കടന്നുവരുന്ന പുല്ലുപിടിച്ച റോഡില്‍, ഇശക്കിയമ്മന്‍ കോവിലിനടുത്ത്‌ നടേശന്‍ അണ്ണനെ കാത്തുനിന്നു. ഇശക്കിയമ്മനെ ചവിട്ടിയ ഷൗക്കത്തിനെ എന്തിനോ അവനപ്പോള്‍ ഓര്‍ത്തു. കാലുകളഴുകിയാണയാള്‍ ചത്തത്‌.

റോഡില്‍ അവിടവിടെനിന്ന് ഊറ്റുകള്‍ പൊട്ടിയൊഴുകുന്നു. തേയിലക്കാടുക്കള്‍ക്കുമീതെ പറന്നുചെന്ന് ആശുപത്രിക്കെട്ടിടങ്ങളെ പിടിച്ചു വിഴുങ്ങിക്കൊണ്ട്‌ മരങ്ങളില്‍ പറ്റിപ്പിടിച്ചുകയറുന്ന മൂടല്‍മഞ്ഞ്‌.

റോഡരികിലെ ചെരിവില്‍ രണ്ടായി പിളര്‍ന്നു നില്‍ക്കുന്ന പാറ നടേശനപ്പോള്‍ കണ്ടു. പിളര്‍പ്പില്‍നിന്നും ഒരാല്‍മരം വളര്‍ന്നു വന്നിരിക്കുന്നു. ഒരു മനുഷ്യനാണത്‌-ഒരു പാറവെടിവെപ്പുകാരന്‍. അയാള്‍ ആ പാറ പൊട്ടിക്കാന്‍ പോകുമ്പോള്‍ ഒരു സര്‍പ്പം വഴിമറിച്ച്‌ പോകരുതെന്ന് വിലക്കിയതാണ്‌. സാരമാക്കാതെ അയാള്‍ പോയി. തമരടിക്കുമ്പോള്‍ പാറ പിളര്‍ന്നുവീണ്‌ മരിച്ചു.

അണ്ണന്‍ കമ്പനിക്കടയിലെന്തു ചെയ്യുന്നു? നേരം വൈകുന്നല്ലോ.

എവിടെനിന്നെല്ലാമോ പടര്‍ന്നുപിടിച്ച്‌ മഞ്ഞ്‌ എല്ലാറ്റിനേയും കീഴടക്കിയിരിക്കുന്നു. ചുറ്റും നിന്ന് പാഞ്ഞടുക്കുന്ന മഞ്ഞിന്റെ പത്തികള്‍.

അവനെന്തോ പേടിതോന്നി.

കാറ്റാടിമരത്തിന്റെ ഒരിലയോ ആകാശത്തിന്റെ ഒരു കഷ്ണമോ കാണാനില്ല. നോക്കുന്നിടത്തെല്ലാം വെളുപ്പ്‌. മഞ്ഞ്‌. അല്ലാതെ അവന്‍ മാത്രമുണ്ട്‌.

ഭീതി വളര്‍ന്നു.അണ്ണന്‍ ഇനിയും വരാത്തതെന്ത്‌?

ആശുപത്രിക്കെട്ടിടങ്ങള്‍ ഒന്നു കാണാന്‍ കഴിഞ്ഞെങ്കില്‍... അവന്റെ മനസ്സു കൊതിച്ചു. വസൂരിരോഗികളുടെ ആ പച്ചക്കെട്ടിടമെങ്കിലും...

മൂടല്‍മഞ്ഞിന്റെ സ്പര്‍ശം കൂടുതലനുഭവപ്പെടാന്‍ തുടങ്ങി.

ഇനി താമസമില്ല. മഞ്ഞ്‌ അവനിലേക്കും പടരും. ഇതാ ഇപ്പോള്‍...ഇതാ...

അണ്ണന്‍ ഇനി വരില്ല. അവന്‍ മഞ്ഞിലേക്കു നടന്നു.

കാറ്റ്‌

2008-06-23T21:04:00.000+05:30

നല്ല പ്രകാശമുള്ള പകലുകളെ അയാളെന്നും ഇഷ്ടപ്പെടുന്നു. പറമ്പിലെ ചാമ്പവരിക്ക മാവിന്റെ തണലില്‍ കസേരയെടുത്തിട്ടിരുന്നു. പാതിവായിച്ച്‌ മടക്കിവച്ചിരുന്ന നോവല്‍ നിവര്‍ത്തി. അപ്പോള്‍ കാറ്റ്‌ വീശാന്‍ തുടങ്ങി. സുഗന്ധവാഹിയായ ചിങ്ങക്കാറ്റ്‌. അയാള്‍ നോവല്‍ മടക്കിവച്ചിട്ട്‌ കാറ്റേറ്റ്‌ സുഖിച്ചിരുന്നു. അപ്പോഴയാള്‍ക്ക്‌ കാറ്റിനോട്‌ എന്തെന്നില്ലാത്ത സ്നേഹം തോന്നി. ജീവിതത്തിലാദ്യമായി അയാള്‍ കാറ്റിനെക്കുറിച്ച്‌ ചിന്തിച്ചു. കാറ്റിന്റെ ഉറവിടത്തെക്കുറിച്ചും വഴികളെക്കുറിച്ചും കവിയെപ്പൊലെ ഓര്‍ത്തു.

കാറ്റ്‌ ആഞ്ഞുവീശുന്നു. മരങ്ങളിലും ചെടികളിലും പൊട്ടിച്ചിരിക്കുന്നു. അയാള്‍ എല്ലാം ഉള്‍ക്കുളിരോടെ നോക്കിയിരുന്നു. ഇതുപോലെ കാറ്റുവീശുന്നൊരു ദിവസം ഇങ്ങനെയിരുന്ന് മരിക്കാന്‍ കഴിഞ്ഞെങ്കിലെന്ന് അയാള്‍ ആശിച്ചു. അപ്പോഴാണതു കണ്ടത്‌! കുറെ ദിവസങ്ങള്‍ക്കുമുമ്പ്‌ നട്ട തെങ്ങിന്‍ തൈകള്‍ കാറ്റില്‍പ്പെട്ട്‌ ചുവടോടെ ഉലയുന്നു. "മണ്ണിലിറങ്ങിയ ഇളവേരുകള്‍ പൊട്ടിപ്പോകുമല്ലോ ഇങ്ങനെയുലഞ്ഞാല്‍

അയാള്‍ കുതിച്ചെണീറ്റു. മാവിന്റെ ചുവട്ടിലടുക്കി വച്ചിരുന്ന മരച്ചീനിക്കമ്പുകളെടുത്ത്‌ പെട്ടെന്ന് പെട്ടെന്ന് ഊന്നുകൊടുക്കാന്‍ തുടങ്ങി. അപ്പോഴും കാറ്റ്‌ വീശിക്കൊണ്ടിരുന്നു; മരങ്ങളെയും ചെടികളെയും പിടിച്ച്‌ കുലുക്കിക്കൊണ്ട്‌. അയാള്‍ അരിശത്തോടെ പിറിപിറുത്തു:"നാശം..."

ദരിദ്രന്റെ മരണപത്രം

2008-06-22T21:26:00.000+05:30

എന്റെ ശവം

ചന്ദനവിറകില്‍ ദഹിപ്പിച്ച്‌

ചാരം

വിമാനം വഴി

സഹ്യസാനുക്കളില്‍ വിതറണം

മലമ്പാതയെക്കുറിച്ച്‌ ഒരു പ്രസ്താവന

2008-06-17T22:49:00.000+05:30

മലമടക്കുകളിലെ ഈ പാത. ഇത്‌ നിങ്ങള്‍ക്ക്‌ ഒഴിവുദിനാഘോഷങ്ങളും മദ്യക്കുപ്പികളും ആര്‍പ്പുവിളികളും മരണവേഗങ്ങളുമായിരിക്കാം. ഞങ്ങള്‍ക്കിത്‌, ഈപാത നിര്‍മ്മിച്ച അടിമവേലക്കാരുടെ, അജ്ഞാതമായൊടുങ്ങിയ ജന്മങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള ഓര്‍മകളാണ്‌. പകയുറ്റ പ്രേരണകളാണ്‌.

ഇളനീര്‍ ദേവന്

2008-06-16T14:18:00.000+05:30

ഇളനീര്‍ കുടിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോള്‍ യാദൃശ്ചികമായാണ്‌ കുഞ്ഞുമോള്‍ ആ സംശയമുന്നയിച്ചത്‌."അച്ഛാ ഈ തേങ്ങയ്ക്കകത്ത്‌ വെള്ളം വരുന്നതെങ്ങനെയാണ്‌?"

ഭൗതികവാദിയാണെങ്കിലും, എഴുതിക്കൊണ്ടിരിക്കുകയായിരുന്ന അച്ഛന്‍ തല്‍ക്കാലം രക്ഷപ്പെടാനായി പറഞ്ഞതിങ്ങനെ: "അത്‌ ദൈവത്തിന്റെ പണിയാണ്‌, മോളേ."

"എന്നാല്‌ കൊച്ചിങ്ങയില്‌ വെള്ളമില്ലല്ലോ!"

മകള്‍ കുടയുകയാണോ?

അച്ഛന്‍ പറഞ്ഞു: "കൊച്ചിങ്ങ കരിക്കാവുമ്പോള്‍ ദൈവം മരത്തില്‍ കയറി അതിനുള്ളില്‍ വെള്ളമൊഴിക്കും."

"എപ്പഴാ ദൈവം മരത്തില്‍ കയറുക? ഞാന്‍ കണ്ടിട്ടില്ലല്ലോ."

"അതേയ്‌... രാത്രിയിലാണ്‌."

"ങാ, അതു ശരി" ഇത്തിരി മൗനം.എന്നിട്ട്‌, "പിന്നെന്തിനാണച്ഛാ, രാത്രിയില്‍ തേങ്ങയ്ക്കകത്ത്‌ വെള്ളമൊഴിക്കാന്‍ കയറിയ ദൈവത്തിനെ അന്ന്‌ അച്ഛനൊക്കെ ചേര്‍ന്ന് പിടിച്ച്‌ തല്ലിയത്‌?"

ഇപ്പോള്‍ സത്യമായും അച്ഛനൊന്നും മിണ്ടാനായില്ല.

സ്വപ്നബാല്യം

2008-06-14T17:57:00.000+05:30

മഞ്ഞയരളിയും കാര്‍ത്തികയും വിരിഞ്ഞ ബാല്യത്തിന്റെ ഒറ്റയടിപ്പാതയിലേക്ക്‌ മടങ്ങിച്ചെന്ന്, സ്ലേറ്റും പുസ്തകവും അമ്മയൊരുക്കിത്തന്ന പുതുമയും ഉണര്‍വ്വുമായി, കൂട്ടുകാരുമൊത്ത്‌ ശബ്ദഘോഷങ്ങളോടെ പള്ളിക്കൂടത്തിലേക്കു പോകുന്നത്‌ ഇന്നലെ ഞാന്‍ സ്വപ്നം കണ്ടു.

വേനലവധി കഴിഞ്ഞുള്ള സ്കൂള്‍ തുറപ്പാണ്‌. പുസ്തകങ്ങളുടെയും പുത്തനുടുപ്പുകളുടെയും ഗന്ധവും നാണിച്ചും പരുങ്ങിയും ചില പുതുമുഖങ്ങളും ക്ലാസ്സിലുണ്ട്‌. ദാനിയേല്‍ സാര്‍ പാഠപുസ്തകത്തിലെ പ്രതിജ്ഞ വായിപ്പിക്കുന്നേരം ഞാനെണീറ്റ്‌ ചില സംശയങ്ങളുന്നയിക്കുകയും ആ വിയോജിപ്പിന്റെ ദേഷ്യം ചുമരുകളിലും മതിലുകളിലുമൊക്കെ എഴുതിവയ്ക്കുകയും ചെയ്തു.

സ്വാതന്ത്ര്യ ദിനാഘോഷവും (അത്‌ ആഗസ്റ്റ്‌ പതിനഞ്ചിനായിരുന്നില്ല) അതിനോടനുബന്ധിച്ചുള്ള ഘോഷയാത്രയും. മരച്ചില്ലകളും പൂങ്കുലകളുമൊക്കെയാണ്‌ ഞങ്ങള്‍ കൊടികളായി ഉയര്‍ത്തിപ്പിടിച്ചിരുന്നത്‌. അവയെച്ചുറ്റി ശലഭങ്ങള്‍ പാറിയിരുന്നു. പക്ഷികളും മുയലും പുള്ളിപ്പുലിയും കരിവീരനും സ്വാതന്ത്ര്യഗീതവും പാടി മുന്‍നിരയില്‍ മാര്‍ച്ചുചെയ്തുകൊണ്ടിരുന്നു. സൂര്യനക്കരെ, മറ്റൊരു നക്ഷത്രത്തിന്റെ ഓമല്‍ധരയില്‍ പ്രഥമ നിമിഷങ്ങളിലേക്ക്‌ ജനിച്ചുവീണ ശിശുവിനായിരുന്നു ഞങ്ങള്‍ അഭിവാദ്യം അര്‍പ്പിച്ചിരുന്നത്‌.

ഒരൊറ്റ മാമ്പഴം

2008-06-14T17:41:00.000+05:30

മാഞ്ചുവടുകളില്‍ കുട്ടികള്‍ക്കും കാക്കകള്‍ക്കും മധുരനര്‍ത്തനം. ഫലരാശിയുടെ തുരന്നെടുക്കപ്പെട്ട മഞ്ഞ ഹൃദയാന്തരങ്ങള്‍...

നോക്കൂ, കോണ്‍ക്രീറ്റ്‌ വീടുയരുന്ന ഈ ഭൂഭാഗത്ത്‌ മുമ്പൊരു കസ്തൂരി മാവുണ്ടായിരുന്നു.

കുട്ടിക്കാലത്ത്‌ ഒരു ത്രിസന്ധ്യയ്ക്ക്‌, വിജനമായ തേയിലക്കാടിനിടയിലൂടെയുള്ള ഒറ്റയടിപ്പാതയിലൂടെ, ഭയസ്പന്ദനങ്ങളുമായി മഴനനഞ്ഞ്‌ വീട്ടിലേക്കോടിയത്‌ ഓര്‍മവരുന്നു. പാതയുടെ മാറിലെമ്പാടും നിന്ന് ജീവന്റെ പ്രാചീനമായ തണുപ്പുമായി ഊറ്റുകള്‍ ഉറവപൊട്ടിയൊഴുകിക്കൊണ്ടിരുന്നു. ഒരു നാട്ടുമാവും വലിയ കായുള്ള കാപ്പിമരവുമുള്ള ബാല്യത്തിന്റെ ഒരു വിശേഷകൗതുകസ്ഥാനം. ചെറിയ മാമ്പഴങ്ങള്‍ തലയില്‍ വന്നു പതിക്കേ ഞാനോടിക്കൊണ്ടിരുന്നു. രോഗബാധിതമായ ആ ചെറു മാമ്പഴങ്ങളുടെ അമിതമായ കറച്ചുവയുള്ള ചെറുമധുരം മനസ്സിലുണ്ട്‌.

25 വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്കുമുമ്പൊരു പകല്‍. അമ്മുമ്മയും അണ്ണനുമില്ലാത്ത ഗ്രാമത്തിലെ വീടും പരിസരങ്ങളും നിശ്ശബ്ദമായിരുന്നു. വിജനതയുടെ പര്യായം പോലെ നിന്നു വിങ്ങിയ ഒരേകാന്തതയില്‍ വെറുതെ ഒരു ഇരിക്കപ്പൊറുതിയില്ലായ്കമൂലമാാണ്‌ ഞാന്‍ ആ മാവില്‍ വലിഞ്ഞുകയറിയതെന്നോര്‍ക്കുന്ന

മാവിലകളുടെ ഹരിതഭാവവും ശീതളഗന്ധവും പുണര്‍ന്ന് ഞാനിരുന്നു. പെട്ടെന്ന് നടുങ്ങിപ്പോയി. ഇലച്ചാര്‍ത്തുകള്‍ക്കിടയില്‍ ഒരു മാമ്പഴം ഉദിച്ചുനില്‍ക്കുന്നു! മധുരമായൊരു നിറവിന്റെ സാധ്യതയിലും അതില്‍ നിന്ന് പ്രസരിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന സൗരഭ്യത്തിലും മനസ്സ്‌ കോരിത്തരിച്ചു. ഞാന്‍ തൊട്ടതും, ഫലം എന്റെ കൈവെള്ളയില്‍ സമര്‍പ്പിക്കപെട്ടതുപോലെ അടര്‍ന്നു വീണു. നല്ല മുഴുപ്പും തൂക്കവുമുള്ള ഒരൊറ്റ മാമ്പഴം.

സവിശേഷം ഞാനോര്‍മിക്കുന്നു.ഒരൊറ്റ മാമ്പഴമേ ആ ചെറു വൃക്ഷത്തിലുണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ.

ആദിമ ഗൃഹങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള സ്മൃതി

2008-06-12T20:30:00.000+05:30

അഗസ്ത്യകൂടം കൊടുമുടിയുടെ നെറുകയില്‍ നിന്ന്‌ അടര്‍ത്തിയെടുത്ത ഒരു ചെറിയ ശിലാഖണ്ഡം ആ ഔന്നത്യത്തിന്റെ തന്നെ ഒരു പൂവിനൊപ്പം എന്റെ ഹൃദയത്തിന്റെ ഉള്‍മടക്കുകളില്‍ ഞാന്‍ സൂക്ഷിച്ചുവയ്ക്കുന്നു.

കൊടുമുടി കീഴടക്കി, താഴ്‌വരയിലെ ഭീതിതമായ വൈരുധ്യത്തിന്റെ മലമടക്കുകള്‍ നോക്കിനില്‍ക്കേ, സൂര്യനില്‍ നിന്നും പൊട്ടിത്തെറിച്ചു വീണ ഭൂമിയുടെ ഭാവങ്ങള്‍ എനിക്കനുഭവപ്പെട്ടു.

ഞാന്‍ ആ സമയം മനുഷ്യജീവിയുടെ നിസ്സാരതയെക്കുറിച്ചും കൊടുമുടികള്‍ കീഴടക്കുന്ന അവന്റെ കാലുകളുടെ അജയ്യതയെക്കുറിച്ചുമാണ്‌ ചിന്തിച്ചത്‌.

നഗരം

2008-06-12T20:28:00.000+05:30

"ഇക്കാണുന്ന പഴങ്ങളും ധാന്യങ്ങളുമൊക്കെ എവിടെയാണ്‌ ഉണ്ടാക്കുന്നത്‌, അച്ഛാ"

മകന്‍, അച്ഛന്റെ വിരലില്‍ തൂങ്ങി കമ്പോളത്തില്‍ നടക്കുമ്പോള്‍ തിരക്കി.

"മരച്ചീനി മരത്തിലുണ്ടാകുന്ന ഒരു കായാണോ?"

"മകനേ, അല്ല." പിതാവ്‌ മൊഴിഞ്ഞു:

"ദൂരെ ദൂരെ ഗ്രാമങ്ങളെന്നു വിളിക്കുന്ന ചില പ്രത്യേക ഭൂവിഭാഗങ്ങളുണ്ട്‌. അവിടെ വയലുകളിലും തോട്ടങ്ങളിലും കൃഷിക്കാരന്‍, തൊഴിലാളി എന്നിങ്ങനെയെല്ലാം വിളിക്കപ്പെടുന്ന ഒരുതരം റോബോട്ടുകളുണ്ട്‌.അവ ഇത്‌ കൃഷിചെയ്തിട്ട്‌ നമുക്ക്‌ തിന്നാനായി (അവരുടെ ഭക്ഷണം വാഗ്ദാനങ്ങളാണ്‌) നഗരത്തിലേക്ക്‌ അയച്ചുതരുന്നു."

വികസനം

2008-06-06T18:19:00.000+05:30

ചെമ്മണ്‍ പാതയിലൂടെ ലോണെടുക്കാന്‍ പോയവര്‍
ടാര്‍ റോഡിലൂടെ ലോണെടുക്കാന്‍ പോകുന്നു.

പാണ്ടിത്തൂള്‍

2008-06-06T18:11:00.001+05:30

പണ്ടാണ്‌. ബോണക്കാട്ടെ ഒരു മലഞ്ചെരിവിലൂടെ കുറേ കുട്ടികള്‍ കളിച്ചു നടക്കുകയായിരുന്നു. ഉച്ചയ്ക്കും കുളിര്‍മ ; തെളിവെയില്‍ പെട്ടെന്നു ചാറ്റല്‍മഴയുടെ ഒരു ചീന്ത്‌ അവരുടെ മേല്‍ വന്നു വീണു. രോമാഞ്ചത്തോടെ അവര്‍ മേല്‍പ്പോട്ട്‌ നോക്കി. ഒരു വെണ്‍മേഘം പോലുമില്ലാത്ത നീലാകാശത്താഴവാരത്തൂടെ ഒരു കാറ്റിനൊപ്പം വെട്ടിത്തിളങ്ങി അതാ പോകുന്നു, ഒരു സഞ്ചാരിമഴ .

പാണ്ടിത്തൂള്‍...പാണ്ടിത്തൂള്‍!!! കുട്ടികള്‍ ആര്‍ത്തു വിളിച്ചു .

മലനിരകള്‍ക്കപ്പുറത്ത്‌ പാണ്ടിനാട്ടില്‍ പെയ്യുന്ന മഴയെ കാറ്റടിച്ചു കൊണ്ടുവരുന്നതാണത്‌. അപൂര്‍വമായ പ്രകൃതിഭാവങ്ങളിലൊന്ന് - ഒരു വിസ്മയ ചാരുത .

പൊട്ടിച്ചിതറിയ ഒരു മഴവില്ലിന്റെ ഹൃദയം...